|
Note: This is a single entry from my online diary. Please note that I'm not always entirely serious and some entries probably won't make sense unless put in context with other entries. |
|
Við Annie erum enn að bíða eftir að Írski landssíminn útvegi okkur símalínu svo við getum fengið okkur ADSL tengingu við umheiminn.
Í millitíðinni hefur hinsvegar leigusalinn leyft okkur að stinga þráðlausa ráternum okkar í samband við netið hans. Mér finnst það helvíti almennilegt af honum. Fínn leigusali!
Eini gallinn er að það er heil hæð á milli okkar, svo merkið er stundum ekki mjög sterkt. Oft þegar ég opna fartölvuna kemur einfaldlega ekkert net fram.
Eftir nokkrar tilraunir komst ég að því að ef ég labba hálfa leið niður tröppurnar í íbúðinni minni (fjórðung af leiðinni niður á hans hæð), þá næ ég alltaf fínu sambandi. Ef ég kveiki svo á "Use Interference Robustness" og labba upp með tölvuna aftur, þá helst tengingin yfirleitt þar til ég slekk á tölvunni.
Merkilegt.
Ólógískt eins og það kann að hljóma, er því orðin rútína hjá mér að byrja á að "sækja netið" þegar ég kem heim úr vinnunni.