Þegar ég fór frá tölvunni á Laugardagskvöldinu var ég voða sniðugur og breytti MSN-nafninu mínu í "Hremminganótt".

Sem betur fer reyndist það ekki alveg réttnefni. Þrátt fyrir snargeðveikan lýðinn í bænum, ókurteisi, rigningu og glerbrot slapp þetta allt fyrir horn. Ég hitti fámennan en góðmennan hluta af fólkinu mínu og slasaðist nákvæmlega ekki neitt. Siggi Palli hélt upp á afmælið sitt og Olga var í bleiku pilsi. Kærastan slapp með smá mar.

Þetta var nú samt Hremminganótt fyrir elsku miðbæinn.

Þessi úthverfalýður sem flykkjist í bæinn á Þorlák, 17. júní og Menningarnótt kann ekkert að fara með áfengi. Þetta fólk veit ekki að drykkjunni á að dreifa jafnt og þétt yfir vikuna, mánuðinn og árið. Nei, það heldur að best sé að drekka allt í einu á þessum örfáu fráteknu dögum og staulast þá öskrandi, ælandi og mígandi um bæinn, brjóta þar tennur og gler. Glatað.

Það heldur líka í alvöru talað að best sé að brjóta glös sem hafa villst af barnum. Barbarismi! Siðmenntað fólk fer auðvitað með grey glösin heim, hlúir að þeim og þrífur.

Maður kaupir ekki glös, maður bjargar þeim.

Annars langar mig alltaf eftir svona innrás að fara á Sirkus og Kaffibarinn og ölstofuna, safna góðum hóp af atvinnubyttum og gera gagnárás. Fara saman upp í Grafarvog eða Garðabæ eða hvað þessar sveitir heita allir saman og leggja þar allt í rúst.

Við gætum troðið nokkrum þúsundköllum inn um bréfalúgur heimamanna og haldið svo fram að það réttlæti og afsaki umganginn.

Sækjum Úthverfin Heim 2005, í boði Tuborg!

Annars er ég bara súr af því að ég er að kvefast.

Helvítins kvef.

Það hefur ábyggilega einhver komið með það úr einhverju úthverfinu á Laugardaginn...