|
Note: This is a single entry from my online diary. Please note that I'm not always entirely serious and some entries probably won't make sense unless put in context with other entries. |
|
Það magnaða við erindi Guðrúnar er að hún rökstuddi fullyrðingar sínar um skaðsemi "klámvæðingarinnar" ekki neitt. Hún sagði bara frá þeirri sorglegu (og eflaust sönnu) staðreynd að ofbeldi og nauðganir séu orðnar grófari, fórnarlömbin yfirleitt ung og viðkvæm. Svo kenndi hún kynlífsiðnaðinum (klámi) um allt saman, án þess að færa fyrir því rök.
Engar rannsóknir, engin vísindi - bara skoðun miðaldra konu sem sér ekkert nema verstu hliðar sjúks kynlífs daginn út og daginn inn. Það sem komst næst rökstuðningi hjá henni var að benda á að kynlífsiðnaðurinn í Osló væri svipaður og hér og að ofbeldið væri orðið svipað líka. En það segir ekkert um tengsl þessara tveggja þátta, það er bara ein margra birtingarmynda þess að samfélag Norðmanna á margt sameiginlegt með samfélagi okkar. Fyrirlestur Guðrúnar var sorglegur á margan hátt.
Og auðvitað er það þetta sem fjölmiðlar ákveða að vitna í í fréttum sínum, í staðinn fyrir að draga fram athyglisverða og uppbyggilega punkta úr fyrirlestrum erlendu fyrirlesaranna. Líklega af því að fyrirsögnin er svo spennandi.
Klám og ofbeldi, ofbeldi og klám.
Uppfært: Hér er grein
sem lýsir ágætlega af hverju ég tortryggi áróður á borð við Guðrúnar.
Margar alvöru rannsóknir benda nefnilega til þess að fólk hafi hreinlega
gott af klámi. Þá gefur auga leið að fólk hefur ekki gott af því að
klám sé bannað og "klámvæðingunni" snúið við. Auðvitað eru til allskonar
rannsóknir sem sýna allskonar hluti - en málið er miklu, miklu flóknara en
Guðrún og hennar skoðanasystur vilja láta.