Allt eru þetta tæknileg vandamál sem væri frekar auðvelt að leysa ef vilji væri fyrir því. :-) Nútímatækni og allt það...

Ég hugsa að hagræðið af fulltrúalýðræðinu (samanborið við beint lýðræði þar sem allir geta kosið um öll mál) snúist mun síður um kostnað við framkvæmd kosninga heldur en um hagræði sérhæfingar - þingmenn sérhæfa sig í að kynna sér allskonar ólík mál og taka afstöðu til þeirra fyrir hönd kjósenda sinna. Það er fullt af fólki sem hefur ekki áhuga á daglegum rekstri ríkisbáknsins, það er hagræði að þeir skuli ekki þurfa að eyða tíma í það, heldur geti kosið sér fulltrúa.

Hinsvegar þarf að vera einhver bremsa sem tryggir að fulltrúarnir taki raunverulega mark á vilja kjósenda sinna. Kosningar á fjagra ára fresti eru ekki mikið aðhald í raun - hvað gerir fólk ef flokkurinn þeirra svíkur þá um nokkur málefni, en hinir flokkarnir líta enn verr út á pappírnum? Það kýs svikula flokkinn aftur, því hann virðist vera illskásti kosturinn. Þannig er það bara, þetta vita pólitíkusarnir og ganga á lagið.

Mér finnst alveg frábært að forsetinn hafi loksins ákveðið að sinna þessu ábyrgðarstarfi sínu og veita virkt aðhald í staðinn fyrir að vera bara eitthvað hlutlaust skraut. Loksins!

Ég hugsa að helsta afleiðingin verði sú að ríkisstjórnin komi til með að vanda sig mun betur á komandi árum heldur en hún hefur gert undanfarið, vitandi að forsetinn er ekki (lengur?) bara táknrænt embætti. Sem er bara hið besta mál.

Pólitískt, þá hefði ég viljað sjá neitunarvaldinu beitt á önnur mál.

Hinsvegar hafa hin málin, þó þau hafi varðað mikilvæga hagsmuni og verið umdeild, ekki verið að hrófla við stjórnskipulagi samfélagsins. Fjölmiðlafrumvarpið var að breyta leikreglum að því er virtist eingöngu til þess að takmarka þá gagnrýni sem ríkisstjórnin sjálf fær á sig.

Þetta hafði engin einkenni yfirvegaðra, úthugsaðra mála og það var engin sýnileg neyð sem gerði þessa flýtimeðferð nauðsynlega.

Við slíkar aðstæður er einmitt eðlilegt að forsetinn segi "stopp, nú skulum við fá smá reality check og athuga hvort gjörðir ríkisstjórnarinnar séu örugglega í samræmi við vilja kjósenda."

Ef ríkið hefur verið að starfa í góðri trú fyrir hönd kjósenda sinna, þá hafa þeir ekkert að óttast - þeir geta einfaldlega kynnt sína afstöðu og sín rök og málið verður samþykkt.

Þess má geta að ég var upphaflega fylgjandi þessu frumvarpi, eða öllu heldur fylgjandi frumvarpi af þessu tagi. Mér finnst þurfa að takmarka möguleika fjársterkra manna til að stýra umræðu þjóðfélagsins. Mér finnst þetta hinsvegar ekki vera rétta leiðin til þess. Og auðvitað á að vera erfitt að gera það! Þetta er viðkvæmt og mikilvægt mál og það á ekkert að vera hægt að keyra það í gegn á nokkrum vikum. Kannski er skásta leiðin til að ná þessu marki hvort eð er ekki bein lagasetning heldur óbeinar aðgerðir eins og að styrkja ríkisfjölmiðlana eða haga skattumhverfinu þannig að smærri, sjálfstæðari fjölmiðlar verði samkeppnishæfari.