Æi Bjarni, ég hef heyrt þetta allt áður og verð bara að vera ósammála. Komdu með dæmi um "offorsið" og hvernig "ruðst er inn á spjallvefi" trúaðra með "hártoganir og leiðindi". Það sem þú kallar "uppáþrengjandi, óumbeðið trúboð." köllum við tilraunir til rökræðna, oft verða meira að segja skemmtilegra samræður úr þessu þó oft endi þetta líka í "hártogunum" og "leiðindum". Ég frábið mér stimpilinn "svokallaður trúleysingi", ég er "trúleysingi".

Þökk fyrir áhugaverðan pistil.

Ég kalla mig trúleysingja á þeirri forsendu að ég trúi ekki á yfirnáttúruleg fyrirbrigði, það er mjög einföld skilgreining og hártoganir út af orðum eru leiðinlegar. Ef ég skrifa eitthvað um trú þá fæ ég oft harkaleg svör sem mér finnst allt í lagi enda vill ég ræða þessi mál, ég er ennþá að bíða eftir að Vottar eða Mormónar komi heim til mín. Ég fer hiklaust inn á Annálana því þar eru guðfræðimenntaðir menn og það er mjög áhugavert að fá svör þeirra við spurningum og athugasemdum mínum. Ég fer hins vegar afar sjaldan eða aldrei inn á aðrar pesónulegar síður. Ég var einhvern tíman að ræða einhver mál á einni annálasíðunni og eigandanum fannst ég ekki vera að fara út fyrir efnið, ég virti það og hætti að kommenta á þann þráð. Ef Annálaritarar myndu biðja mig um að hætta alveg að kommenta hjá sér þá myndi ég gera það. Ég tel að í raun að Annálaritararnir hafi nokkuð gaman af umræðunum þó þær endi stundum í pirringi og leiðindum (hvort sem það séu þeir eða við sem komum umræðunum á það plan, oftast eru það reyndar báðir sem valda því). Mér finnst trúarskoðanir ekki yfir gagnrýni hafnar og ég sé ekki að það sé virðing fyrir skoðunum fólks að rökræða þær ekki. Ég tel mig líka hafa sérstakan rétt til að gagnrýna Þjóðkirkjuna vegna þess að ég var alinn upp í þeirri trú og vegna þess að Þjóðkirkjan er of valdamikil stofnun sem misnotar vald sitt.

Ég er svo fullkomlega sammála Bjarna núna. Kannski jafnvel meira sammála honum en hann sjálfur. ;-)

Það er fátt leiðinlegra en þrasið og orðhengilshátturinn í sjálfskipuðum frelsishetjum gegn oki trúarbragða. Geta og þolinmæði þeirra til að þvæla út í eitt um hluti sem skipta trúað fólk ekki máli er... öh... ótrúleg?

Við ykkur, herskara trúleysunnar, vil ég segja: Þið eruð svo leiðinlegt fólk að ég gæti grátið.

Minnir mig á færslu sem ég skrifaði s.l. haust um svipað mál: Trú hinna trúlausu.

Mér finnst þetta mjög athyglisverð kenning hjá þér Bjarni með að hinar kristnu hugmyndir um trúboðið séu áhrifavaldur í hegðun þeirra trúleysingja sem finna sig sífellt knúna að ráðast að trúarsannfæringu annara.

Dáldið svipað og hvernig hægri-frjálshyggjumenn byggja hugmyndir sínar um lífskjör og lífsgæði í "alfrjálsa draumasamfélaginu" á þeirri samfélagsgerð sem við þekkjum í dag og sem varð einungis til fyrir tilstilli "sósíalískra" afla gegn um aldirnar.

mar.anomy.net: Afstæðishyggja er sniðug

"Matti Á svarar áhugaverðum pælingum Bjarna um trúleysi og trúboð með vangaveltum um afstæðishyggju. Ég veit ekki alveg hver niðurstaðan átti að vera í pistli Matta, en ég veit fyrir víst að mér finnst afstæðishyggja dáldið sniðug. Nokkrar ástæður: ...Lesa meira

"[...] þegar ég sé svokallaða "trúleysingja" ráðast með offorsi á málflutning trúaðra [...] eins og maður sér hér og þar á íslenska vefnum."

Athugaðu að íslenskir trúleysingjar eru oftast nær ákveðin tegund trúleysingja, nefnilega "ekki-kristnir". Þeir hafa alast upp við kristni á heimilinu og í (tiltölulega) kristnu samfélagi og finnst því ósköp eðlilegt að stunda "ekki-trúboð" (les: "ekki-kristniboð") eins og trúaðir (les: kristnir) stunda trúboð (les: kristniboð).

Þó svo að ég hafi í sjálfu sér ekki hugmynd um það, þá er mér mjög til efs að hægt sé að yfirfæra hegðan íslenskra trúleysingja yfir á alla trúleysingja.

Að lokum vegna þessa rifrildis um hugtök, þá er ekkert til sem heitir trúleysingi. Það að trúa ekki er trú í sjálfu sér.

/e

Á heimasíðu SAMT er örlítil umfjöllun um trúleysi þar sem tilraun er gerð til að útskýra hvað það er.